|
|
Wiadomości ogólne |
Podstawa prawna: Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 26 marca 1982 r.
 M.P. z 1982 r. Nr 10, poz. 74
Cel ochrony: Zachowanie zalesionego fragmentu Góry Dobrzeszowskiej z zachowanym na jej szczycie prehistorycznym obiektem archeologicznym o wyjątkowej wartości.
Powierzchnia: 24,57 ha.
Położenie: gm. Łopuszno.
Zakres ochrony: rezerwat częściowy.
Opis. Rezerwat znajduje się koło wsi Dobrzeszów i obejmuje część zalesionego wzgórza o nazwie Góra Dobrzeszowska (na niektórych starszych mapach Góra Langiewicza - 367 m n.p.m.), należącego do Pasma Dobrzeszowskiego. Rezerwat chroni zlokalizowany na szczycie wzniesienia prehistoryczny obiekt kultury materialnej i duchowej (sanktuarium z czasów przedchrześcijańskich) oraz zespół naturalnych elementów przyrodniczych (ukształtowanie terenu, wychodnie piaskowców dolnotriasowych, zbiorowisko leśne) i krajobrazowych, nierozerwalnie związanych z obiektem archeologicznym.
Obiekt archeologiczny 7 lipca 1977 r. został wpisany do rejestru zabytków województwa kieleckiego jako dobro kultury o wartości unikatowej w skali europejskiej. Stanowią go zlokalizowane na szczycie wzgórza trzy eliptyczne, koncentryczne wały usypane z bloków i rumoszu piaskowców. Oprócz wałów ważnymi elementami obiektu są niektóre głazy ze śladami obróbki, którym przypisuje się m.in. znaczenie steli wyznaczających kierunki astronomiczne, "ołtarza centralnego", "kamienia ofiarnego" itp. Zbudowali ją, zdaniem archeologów, Wiślanie na około 200 lat przed podbojem tych ziem przez Polan i powstaniem państwa polskiego. Ostatnią fazę jego funkcjonowania - wyznaczoną węglową metodą datowania próbek węgla drzewnego z pozostałości ognisk palonych na wałach oraz znalezionych fragmentów ceramiki - określa się na wczesne średniowiecze, lata 750-950.
Oprócz walorów archeologicznych rezerwat posiada wysokie walory przyrodnicze. Stanowi go wielogatunkowy las mieszany z udziałem grabu, buka, klonu, jaworu, lipy, brzozy, jodły i sosny. Flora naczyniowa rezerwatu liczy około 170 gatunków i zawiera wiele interesujących i cennych roślin, np. perłówkę jednokwiatową, przetacznika górskiego, narecznicę górską, zachyłkę Roberta.
Przez rezerwat przebiega niebieski szlak turystyczny Kuźniaki - Pogorzałe.
Pozostałości po obiekcie archeologicznym.
|
|
|
| Data ostatniej modyfikacji: 18.09.2007 |
© 2004-2007 Ryszard Jedynak |
|
.gif)