|
|
Wiadomości ogólne |
Miasto gminne w powiecie sandomierskim, na Nizinie Nadwiślańskiej, nad Koprzywianką. 1,8 tys. mieszkańców (1998).
Historia. Początkowo własność i ośrodek klasztoru cystersów, ufundowanego w 1185 r. przez komesa Mikołaja z Bogorii. Od 1268 r. uzyskuje prawa miejskie. Ze względu na korzystne położona na szlaku handlowym z Krakowa przez Sandomierz na Ruś, rozwinęła się jako ośrodek rzemieślniczo-handlowy. Od XVI w. powolny upadek miasta. W 1819 r. kasata klasztoru. W 1870 r. utrata praw miejskich.
W czasie okupacji niemieckiej znajdowało się tu getto (ok. 1,8 tys. osób, wszyscy zginęli w ośrodku zagłady w Treblince).
1 I 2001 r. Koprzywnica odzyskała prawa miejskie.
Pozostałości opactwa cystersów
Z dawnego opactwa cystersów zachowały się:
- późnoromański kościół, wybudowany przez Simona, wielokrotnie przebudowywany. Na uwagę zasługują gotyckie polichromie z XIV-XV w., w ołtarzu głównym obraz B. Strobla (1645),
- skrzydło klasztoru (przebudowane XVI/XVII w.) z późnoromańskim kapitularzem,
- dwór opacki (z ok. 1615-1620).
Historia
1183 - Przybycie cystersów z Morimond (Francja) do Koprzywnicy.
1185 - Akt fundacji komesa Mikołaja z Bogorii.
1207 - Konsekracja kościoła i poświęcenie klasztoru przez krakowskiego biskupa Fulko (Pełka).
1242-1268 - Niszczenie opactwa przez najazdy tatarskie.
XVII w. - Okres świetności opactwa za czasów opata Hieronima, głównie za sprawą Zbigniewa Ossolińskiego.
1819 - Kasata zakonu cystersów przez władze zaboru rosyjskiego.
1821 - Kościół cysterski zostaje kościołem parafialnym.
2007 - Jubileusz 800-lecia konsekracji kościoła.
Kościół parafialny w Koprzywnicy.
|
|
|
| Data ostatniej modyfikacji: 14.05.2007 |
© 2003-2007 Ryszard Jedynak |
|
.gif)