|
|
Wiadomości ogólne |
Wieś w powiecie kieleckim, w gminie Chęciny.
Miejscowość znana z kompleksu pałacowo-parkowego z dworem obronnym starostów chęcińskich.
Dwór obronny starostów chęcińskich
Obiekt wzniesiono najprawdopodobniej z fundacji starosty chęcińskiego Jana Klemensa Branickiego, w latach 1630-1657. Ze względu na popadanie w ruinę chęcińskiego zamku, w którym mieściło się starostwo, starostowie przenieśli swoją siedzibę do pobliskiego dworu. W okresie międzywojennym i podczas II wojny światowej dwór gruntownie przebudowano, tracąc jego styl i charakter.
Obecnie budynek jest zamieszkały, a wnętrza nie są dostępne do zwiedzania.
Zwiedzając okolica zwraca uwagę kunsztownie wykonana barokowa brama wjazdowa wykonana na podobieństwo łuków triumfalnych wznoszonych rzymskim wodzom. Budowlę wybudowano pod koniec XVII w. prawdopodobnie z fundacji starosty Stefana Bidzińskiego. Cel jej powstania nie jest do końca jasny. Mogła powstać na cześć władcy Jana III Sobieskiego lub dla upamiętnienia zasług wojennych samego fundatora (patrz niżej).
Dwór starostów chęcińskich.
Ciekawostki
- Stefan Bidziński
Mieszkańcem pałacu był m.in. starosta chęciński Stefan Bidziński h. Janina, postać o niezwykle barwnej biografii przypominającej losy Sienkiewiczowskiego Andrzeja Kmicica.
W roku 1648 walcząc pod Korsuniem, został wzięty w tatarski jasyr. Wykupiony z niewoli w 1655 r. walczył ze szwedzkim najeźdźcą. W bitwie ze Szwedami pod Wojniczem ocalił od niewoli hetmana polnego Stanisława Lanckorońskiego. Później wsławił się w kampanii moskiewskiej. W czasie rokoszu Jerzego Lubomirskiego walczył po stronie Jana Kazimierza nie będąc przekonanym o słuszności swojego wyboru. W 1665 r. został ciężko ranny w bitwie pod Częstochową. Wspierając hetmana wielkiego koronnego Jana Sobieskiego stał się wiernym towarzyszem przyszłego monarchy. Oprócz przekonań politycznych łączył ich herb Janina, pochodzący z czasów Bolesława Chrobrego. Wspólnie walczyli pod Chocimiem w 1673 r. oraz podczas wiktorii wiedeńskiej.
Próbował również Bidziński swoich sił w polityce m.in. posłując kilkakrotnie do Tatarów, których język poznał w ich niewoli, był posłem na sejm oraz senatorem.
Jan III Sobieski bardzo sobie cenił radę i przyjaźń Bidzińskiego nie szczędząc mu nagród. Ten zaś zgromadził majątek jakim niewielu w ówczesnej Rzeczypospolitej mogło się pochwalić. Część majątku przeznaczył na założenie fundacji mającej na celu wykup z tatarskiej niewoli chrześcijańskich rycerzy Sandomierszczyzny. Pod koniec życia został podniesiony, przez Augusta II Mocnego, do godności wojewody sandomierskiego. Zmarł w 1704 r.
- Legenda o łuku triumfalnym
Bramę ponoć wybudowała królowa Marysieńka na cześć zwycięstwa Jana III Sobieskiego pod Wiedniem. Miała ona oczekiwać na męża w tutejszym pałacy, który należał do przyjaciela króla Stefana Bidzińskiego. Po uroczystym powitaniu wszyscy goście udali się na huczną, trwajacą kilka dni biesiadę.
- Tysiąc talarów
W 1959 r. w Podzamczu kręcono sceny do komedii Tysiąc talarów, którego współscenarzystą, obok reżysera Stanisława Wohla, był Edmund Niziurski. W filmie wystąpili m.in. Barbara Kwiatkowska, Bronisław Pawlik, Irena Kwiatkowska i Jarema Stępowski.
Bibliografia
- Paweł Wojtyś: Z sercem w plecaku czyli wędrówki po drogach i bezdrożach Ziemi Świętokrzyskiej i Sandomierskiej. Część I. Kielce i okolice. Przewodnik turystyczny. Wydawnictwo GRAFTUR. Kielce 2005.
- Michał Jurecki: Ponidzie. W świętokrzyskim stepie. Wydawnictwo "Bezdroża". Kraków 2005.
- Serwis internetowy: http://www.filmpolski.pl.
|
|
|
| Data ostatniej modyfikacji: 10.09.2007 |
© 2007 Ryszard Jedynak |
|
.gif)